Δεν μιλάμε ποτέ για Αρρώστια. Μιλάμε για Ελευθερία και σκλαβιά. Δεν θέλουμε να γιατρευτούμε. Θέλουμε να ελευθερωθούμε από κάθε τι στέκεται εμπόδιο στο Δρόμο μας γιά τη Γνώση…ακόμα και από το ίδιο το Πνεύμα! Δεν είμαστε άρρωστοι. Σκλαβωμένοι είμαστε. Όχι όμως σε κοινωνικοπολιτικές συμβάσεις και Πάλη των Τάξεων, αλλά μια πάλη, έναν Πόλεμο στο εσωτερικό μας Εαυτό, που τον σκλαβώνουν πολλές Προκαταλήψεις. Γιατί η Σκλαβιά είναι εκείνη που μας αρρωσταίνει. Η Ανικανότητα να παίρνουμε Αποφάσεις και πιο πολύ η Ανικανότητά μας αν κάποτε πάρουμε μια Απόφαση να καταφέρουμε να την εφαρμόσουμε, είναι αυτό που μας σκλαβώνει στις διάφορες Ιδεολογίες και πολιτικά Συστήματα. Η πραγματική Ελευθερία είναι η Ελευθερία από όλες τις Προκαταλήψεις, η Ελευθερία της Αντίληψης.
Ο Άνθρωπος κάνει περισσότερα από όσα χρειάζεται. Ο Άνθρωπος δεν ξέρει να ξεκουράζεται. Να σβήνει τις Μηχανές, να ηρεμεί, να χαλαρώνει.Εμείς δεν κάνουμε Θεραπεία. Κάνουμε Διδασκαλία. Πιό σωστά και γιά να ταιριάζει με το Ήθος μας- μεταφέρουμε απλώς τη Γνώση χιλιάδων ετών, που αποκτήσαμε από Μοίρα. Αυτήν την Διδασκαλία την προσαρμόζουμε στον καθένα μας ξεχωριστά.

Θεραπευτής γίνεται κανείς κατόπιν από μόνος του αν εφαρμόσει αυτήν την Διδασκαλία στον Εαυτό του για να τον αλλάξει.

Ο Φουκώ καθορίζει την διαφορά μεταξύ του Φιλοσοφικού τρόπου και της Ψυχανάλυσης ως εξής- Η Ψυχανάλυση και η Ψυχολογία-λέει- βασίζεται σε Κανόνες, που υποτίθεται πως ισχύουν για το σύνολο των Ανθρώπων, για τον Άνθρωπο ως ένα σύνολο και λέει, πως εκείνος που ξεπερνάει τα Όρια που αναγκαστικά θέτουν αυτοί οι Κανόνες ως τέτοιοι, δεν είναι κανονικοί, δεν είναι φυσιολογικοί ή ότι είναι…τρελοί.

Ο Φιλοσοφικός τρόπος αντίθετα αντιμετωπίζει το κάθε Άτομο ξεχωριστά και προσαρμόζει τις Τεχνικές πάνω του και πάνω στην ξεχωριστή-ατομική Οντότητα που ο καθένας αποτελεί.